මේ ගෙවී යන්නේ අපේ රට දශක කිහිපයක් පසු පසට ඇද දමනු ලැබ තිබූ යුගයක් අවසන් කරනු ලැබූ දින කිහිපයක වසරක සැමරුමයි. එහෙත් අපට දැන්මම අමතක වී ඇති මේ අභිමානවත් දින කිහිපය එලෙස අමතක කරන්නට නොහැකි වන ලෙස සොබා දහම පාඩමක් උගන්වා ඇත. ඒ තම ඉතිහාසය අමතක කර ඇති මේ රටේ පාදඩ සිංහලයන් අටෝ රාශියක් හට කරනු ලබන සිහිකැඳවීමක් වැන්න. අතපය දිගහැර නිදා වැටෙන්නට පළමු අපට කළ යුතු කාර්යයන් රාශියක් ඇති බව අමතක නොකළ යුතු යි. ඇත්ත ය. අපට තවත් කළ යුතු බොහෝ දේ ඇත. ඒ අපේ රටේ අනාගත පරපුර වෙනුවෙනි.
මේ යුද්ධය ජයග්රා.හීව නිම කරන්නට දායකත්වය දැක්වූ හා මෙහෙයවූ ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ප්රෝමුඛ රජයටත් එය ජයග්රා.හීව නිම කළ ආරක්ෂක හමුදාවන්ටත් උපහාරයක් පිණිස මේ සටහන ලියා තබමි.
බහිරාමුවාට අනුව අප සමරන්නේ මරණ ය. එය ඇත්තකි. සාමන්යි බුද්ධියක් තිබෙන ඕනම ඔලමොට්ටලයෙකු හට තේරුම් යන කාරණය නම් ත්රමස්තවාදී ක්රිතයා අවසන් කළ හැක්කේ රාජ්යි බලය යොදවා කෙරෙන මෙහෙයුමකින් පමණක් බවයි. එහෙත් ඒ මරණය (ප්රාභාකරන්ගේ හා අනෙකුත් නායකයන්ගේ) අප සමරනු නොලබන බවත් අපට වඩාත් වැදගත් වන්නේ ජයග්රතහණය විඳ ගැනීමයි. එක් අයෙකුගේ මරණය ගැන මේ හැටි කඳුලු සලන බහිරාමුවාගේ කට්ටිය මේ මරණ විසින් බේරා ගන්නා ලද ජීවිත සංඛ්යායව ගැන කල්පනා නොකරන්නේ ඇයි.
ඒ තවමත් ඔවුනට පැවරූ රාජකාරිය නිසියාකාරව අහවර නැති ව ඇති හෙයිනි.
ඒනිසා අපගේ අවධානයත් තවමත් බිඳී නොමැත.
අවදියෙන් සිටින්න. අභියෝග නිවැරදිව හඳුනා ගන්න. ක්රි යාත්මක වන්න.
මේ නිදා වැටීමට කාලය නොවේ.
සොබා දහම අපට කියා දෙන්නේ ද එයයි.
